η Σοχεϊλα, η Πιρι, η γυναικα του Τζευανανταν και η Νουνου.

ch

 

Ολα αυτα που χωρεσα στον τιτλο ειναi πραγματικα ονοματα, ανθρωπων που γνωρισα.

Η πρωτη μoυ επαφη με πολυπολιτισμικη κοινοτητα ηταν πριν κοντα σαραντα χρονια (θα τρελλαθω με το νουμερο) οταν εφτασα στο campus του Ohio State.  Η ταξη ηταν γεματη νεαρα προσωπα που ολα μιλουσαν με βαρειες προφορες τα αγγλικα.  Φινλανδοι, αραβες, τουρκοι, νεπαλεζοι, ινδοι, αιγυπτιοι, κευλανεζοι, ελληνες, ισραηλιτες, νεοζηλανδοι.

Η γειτονια το ιδιο.  Διπλα μου Ιρανοι και παραδιπλα Καμερουνεζοι , Μεξικανοι και Αιθιοπες.  Αρχιζε τοτε μια εποχη που δεν ειχα ιδεα που  θα εβγαζε.  Μια εποχη που εμαθα να συνυπαρχω με ολους τους ανθρωπους και με ολους τους πολιτισμους.

Στην ταξη δεκα με δεκαπεντε φοιτητες ειχαμε ολοι το ιδιο προβλημα.  Να γραψουμε γρηγορα και με σωστα αγγλικα στο διαγωνισμα.  Ο χρονος μετρουσε το ιδιο σε μας τους ξενους και στους αμερικανους.  Γνωριστηκαμε, συζητησαμε για τα μαθηματα,  λυσαμε μαζι προβληματα, μεσα σε ενα χωρο που σιωπηλα απαιτουσε τον αλληλοσεβασμο μεταξυ μας.

Πηγαμε και πιο περα.  Αλληλοκαλεστηκαμε σε γευματα σε μικρα φοιτητικα σπιτια με μικρες κουζινες που μοσχοβολουσαν, μπαχαρι,  καρυ,  δυνατο τσαι.

Στην πισω αυλη του σπιτιου καλοκαιρι βραδυ μετα την δυση του ηλιου μοιραστηκα με την Σοχεϊλα  και τις φιλες της,  πανω σε κουβερτα φαγητο του Ραμαζανιου.

Καθησα στο μαξιλαρι του Τζεγια, και μοιραστηκα ρυζι με καρυ πλασμενο σε μπουκιες με τα δαχτυλα.

Εφιαξα τυροπιτα και την προσφερα στον τουρκο συμμαθητη και η γυναικα του με την σειρα της μου εφερε μπουρεκια που μοσχοβολουσαν μοσχοκαρυδο.

Η Κριστιανε που δεν ειχε φουρνο εψησε βαρειες φρατζολες απο μαυρο γερμανικο ψωμι στον φουρνο μου.

Καλεσα μουσουλμανους φιλους τα Χριστουγεννα, τους αρεσε το δεντρο μου,  φαγαμε ψητο στο φουρνο με πατατες  και ηπιαμε κρασι.

Τα πικ νικ την ανοιξη ηταν τα καλυτερα μου.  Δοκιμαζες πραγματα που δεν βαζει ο νους σου.  Ολα φιαγμενα με αγαπη σε μια προσωρινη κοινοτητα που την εφιαξαν οι περιστασεις της ζωης του καθενος μας.

Η Μαγκυ εφερνε σαλατα με ωμο σπανακι,  ο Τζων εφερνε μια Παυλοβα,  και οι αλλοι, πιττες γεματες αρωματα,  κεμπαπ σε θεϊκες σαλτσες,  εξωτικα ρυζια που μοσχοβολουσαν απο μακρυα. Η Λυντια που ειχε μαγαλωσει σε κιμπουτζ εφερνε matzah balls.

Ο Τσου, στη μικρη του κουζινα, εφιαξε αυγα πικλες με μπεζ καφετια χρωματα,  νταμπλινγκς σπιτικα και τα προσφερε με αγαπη στους καλεσμενους του.

Ο ντοκτορ Μιουλερ εφιαξε ουγγρικο γκουλας  και φωναξε ολη την ταξη.

Η Δαφνη μου επαιζε με τον Αλη, τον Αουανα και τον Ετινουα και με την σγουρομαλλα Αβριλ.  Και σε ολα αρεσε το σαντουιτς με φυστικοβουτυρο και τζελλυ.

Σ᾽αυτη τη μικρη πολυπολιτσμικη κοινωνια,  υπηρχε διψα για μαθηση,  διαθεση για μοιρασμα,  σεβασμος.  Τα τραπεζια μας εφεραν πιο κοντα,  ειδαμε την θρησκεια του αλλου σαν πολιτιστικο δεδομενο και αναφαιρετο δικαιωμα του,  γευτηκαμε τον κοσμο,  σηκωσαμε τα ποτηρια με κρασι, με τσαι,  με οτι ειχε στο τραπεζι η καθε οικοδεσποινα απο καποιο μακρυνο σημειο του πλανητη.

Και νιωθω τοσο μα τοσο τυχερη!

Σας φιλω γλυκα.

Advertisements

One thought on “η Σοχεϊλα, η Πιρι, η γυναικα του Τζευανανταν και η Νουνου.

  1. Οντως είσαι τυχερή Δεσποινά μου! Εμπειρίες , ζεστασιά, πολιτισμοί και σεβασμός στον άνθρωπο!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s